حسن توكليان؛ فرزند غلامحسين و فاطمه ي علمداران، در سي‌ام مهرماه سال 1352، در تربت حيدريه به دنيا آمد. فاطمه ي علمداران؛ مادرش، مي‌گويد: « موقعي كه حامله بودم، در ماه پنجم و ششم به بعد، خيلي مريض شدم، نذر كردم اگر به سلامتي به دنيا بيايد و پسر باشد، در آينده خادم امام رضا عليه السلام يا روحاني شود.» دايي‌اش مي‌گويد: « در كلاس اول دبستان، من و حسن در يك نيمكت مي‌نشستيم. يك روز خانم معلم سركلاس شروع به بدگويي از حضرت امام و تمجيد از خانواده‌ي شاه كرد، و ما را به صحن حياط مدرسه برد و از ما خواست به حمايت از شاه شعار بدهيم. همه‌ي دانش‌آموزان با صداي رسا فرياد جاويد شاه را تكرار مي‌كردند، ولي حسن توكليان، به جاي اين جمله، درود بر خميني را چندين بار تكرار كرد.

 تاریخ و محل ولادت: 1352/07/30           تربت حیدریه

 تاریخ و محل شهادت: 1365/07/15         حاج عمران عراق

 آغاز حیات جاودان: 12 سال 11 ماه و 15 روز

 وضعیت تاهل: مجرد

 نام پدر: غلامحسین

 شغل پدر: کشاورز

 مذهب: شیعه

 تحصیلات کلاسیک: پنجم ابتدائی

 تحصیلات حوزوی: سطح 1

 مسئولیت: مبلغ / بیسیم چی

 نحوه شهادت: جاویدالاثر

 مزار مطهر: تربت حیدریه / بهشت عسگری زادگاهش

حسن توكليان؛ فرزند غلامحسين و فاطمه ي علمداران، در سي‌ام مهرماه سال 1352، در تربت حيدريه به دنيا آمد. فاطمه ي علمداران؛ مادرش، مي‌گويد: « موقعي كه حامله بودم، در ماه پنجم و ششم به بعد، خيلي مريض شدم، نذر كردم اگر به سلامتي به دنيا بيايد و پسر باشد، در آينده خادم امام رضا عليه السلام يا روحاني شود.» دايي‌اش مي‌گويد: « در كلاس اول دبستان، من و حسن در يك نيمكت مي‌نشستيم. يك روز خانم معلم سركلاس شروع به بدگويي از حضرت امام و تمجيد از خانواده‌ي شاه كرد، و ما را به صحن حياط مدرسه برد و از ما خواست به حمايت از شاه شعار بدهيم. همه‌ي دانش‌آموزان با صداي رسا فرياد جاويد شاه را تكرار مي‌كردند، ولي حسن توكليان، به جاي اين جمله، درود بر خميني را چندين بار تكرار كرد. خانم معلم، با ديدن اين صحنه يك شاخه از درخت بيدي كه در كال پايين روستا بود، كند و شروع به كتك‌زدن حسن توكليان نمود. هنگامي كه او را تنبيه مي‌كرد از او مي‌خواست بر ضد امام شعار دهد، ولي حسن اين كار را نكرد و از ناحيه‌ي گوشه ي چشم آسيب ديد. پدرش، از طريق كشاورزي، نياز خانواده را برطرف مي‌ساخت. بعد از اتمام دوره‌ي ابتدايي، به خاطر علاقه‌اي كه به علوم ديني و مذهبي داشت، در سال 1363، در حوزه‌ي علميه‌ي هراتي در شهرستان تربت‌حيدريه ثبت‌نام كرد، و حدود 2 سال، به تحصيل علوم اسلامي پرداخت. وي، ضمن كمك به خانواده، در كارهاي كشاورزي و غيره، فعاليت‌هاي سياسي و اجتماعي نيز داشت، و در مراسمات مذهبي، نماز جمعه و جماعت شركت مي‌كرد.  گاهي اوقات هم مداحي مي‌كرد. بزرگترين آرزويش باز شدن راه كربلا بود، و دوست داشت به كربلا برود.

غلامحسين توكليان؛ پدرش، مي‌گويد: « زياد لباس روحانيت نمي‌پوشيد، مي‌گفت: مي‌ترسم كسي سؤال ديني از من بپرسد و ياد نداشته باشم و پيش خدا شرمنده شوم.»8 از دين، امام، مذهب و جبهه سخن مي‌گفت، و همه را تشويق مي‌كرد كه پيرو خط امام و فرمان رهبر باشند.9 روحاني شهيد؛ حسن توكليان، در سال 1365، با سن كم، پس از يك دوره ي آموزش نظامي، عازم جبهه هاي جنگ شد.1 سري اول 3 ماه، در جبهه بود و بعد از 2 ماه، دوباره به جبهه بازگشت. او، در جبهه مسئوليت بي‌سيم‌چي را بر عهده داشت. پدرش مي‌گويد: « همه را به جبهه رفتن تشويق مي‌كرد و مي‌گفت: واجب است از دين و كشورمان در مقابل متجاوزان، دفاع كنيم. مي‌گفت: شهيدان زنده هستد و نزد خداوند روزي مي‌خورند. بايد افتخار كنيم كه در راه خدا به شهادت مي‌رسيم.» سرانجام، در پانزدهم مهر ماه سال 1365، در منطقه‌ي عملياتي كربلاي2، جاويدالاثر گرديد، و بعد از 8 سال پيكر او را از زير خاك پيدا كردند. پيكر پاك روحاني شهيد؛ حسن توكليان، پس از تشييع، در بهشت شهداي تربت حيدريه، به خاك سپرده شد.