سيدحسين حسيني جهانگيري؛ فرزند حجة ‌الاسلام حاج‌مراد، در يكم تيرماه سال 1327 در النگ از توابع فريمان، در استان خراسان رضوي، متولد شد. او، اولين فرزند خانواده بود. در هنگام نامگزاري سيدحسين، پدرش او را عقيقه كرد. قدم او را براي خانواده، نيك و مبارك شمرد. وي، پس از طي دوران كودكي، در 6 سالگي به سفارش پدر، براي كسب علم و دانش وارد مدرسه شد. در كنار تحصيل، به فراگيري قرآن، در نزد پدر، همت گماشت، و دوران ابتدايي را به پايان رساند. صغري سيدي؛ مادر شهيد، مي‌گويد: « يكي از معجزاتي كه در دوران كودكي حسين، اتفاق افتاد، اين بود كه ما به زيارت امام هشتم عليه السلام به مشهد آمده بوديم، و در طبقه‌ي سوم مسافرخانه ساكن شديم. ناگهان سيدحسين، از طبقه‌ي سوم مسافرخانه به بيرون پرت شد. بنا به معجزات الهي و خواست آقا؛ علي بن موسي‌الرضا عليه السلام، هيچ مشكلي براي او به وجود نيامد.» بعداز پايان دوره‌ي ابتدايي، به همراه خانواده به مشهد مقدس نقل مكان كرد.

 تاریخ و محل ولادت: 1327/04/01      فریمان / روستای النگ

 تاریخ و محل شهادت: 1366/05/09          عربستان / مکه

 آغاز حیات جاودان: 29 سال و 1 ماه و 7 روز

 وضعیت تاهل: متاهل

 نام پدر: سید مراد علی

 شغل پدر: روحانی

 مذهب: شیعه

 تحصیلات کلاسیک: پنجم ابتدائی

 تحصیلات حوزوی: سطح 3

 مسئولیت: ؟

 نحوه شهادت: حین اقامه مراسم برائت از مشرکین

 مزار مطهر: مشهد مقدس / بهشت رضا (ع)

سيدحسين حسيني جهانگيري؛ فرزند حجة ‌الاسلام حاج‌مراد، در يكم تيرماه سال 1327 در النگ از توابع فريمان، در استان خراسان رضوي، متولد شد. او، اولين فرزند خانواده بود. در هنگام نامگزاري سيدحسين، پدرش او را عقيقه كرد. قدم او را براي خانواده، نيك و مبارك شمرد. وي، پس از طي دوران كودكي، در 6 سالگي به سفارش پدر، براي كسب علم و دانش وارد مدرسه شد. در كنار تحصيل، به فراگيري قرآن، در نزد پدر، همت گماشت، و دوران ابتدايي را به پايان رساند. صغري سيدي؛ مادر شهيد، مي‌گويد: « يكي از معجزاتي كه در دوران كودكي حسين، اتفاق افتاد، اين بود كه ما به زيارت امام هشتم عليه السلام به مشهد آمده بوديم، و در طبقه‌ي سوم مسافرخانه ساكن شديم. ناگهان سيدحسين، از طبقه‌ي سوم مسافرخانه به بيرون پرت شد. بنا به معجزات الهي و خواست آقا؛ علي بن موسي‌الرضا عليه السلام، هيچ مشكلي براي او به وجود نيامد.» بعداز پايان دوره‌ي ابتدايي، به همراه خانواده به مشهد مقدس نقل مكان كرد. سيدحسين، پس از دوره‌ي ابتدايي، براي تحصيل علوم ديني با تشويق پدر و علاقه ي وافر خود، به حوزه‌ي علميه‌ي مسجد گوهرشاد راه يافت. سيدحسين، از محضر استاداني چون حجة ‌الاسلام حاج آقاي مؤدب و آية ‌الله فلسفي تعليم و تربيت را فراگرفت، و به مراتب بالايي از كمال رسيد. سيدحسين، ضمن تحصيل علوم، به تهذيب نفس و كسب فضايل اخلاقي نيز اهتمامي شايان از خود نشان داد. چنان كه رفتار و كردارش زبانزد دوستان و آشنايان گرديد. روحاني شهيد؛ سيدحسين حسيني جهانگيري، با خانم بي‌بي‌فاطمه ي اسحاقي ازدواج كرد كه مدت اين زندگي مشترك، 19 سال بود. حاصل اين ازدواج، 5 فرزند است، به نام‌هاي سيدمحمود ( در 17 سالگي در سال 1365 در منطقه‌ي مهران به شهادت رسيد)، سيدمهدي، سيدمجتبي، سيدمحمدباقر و بي‌بي فاطمه. هنگامي كه نهضت بزرگ انقلاب اسلامي، به رهبري حضرت امام خميني قدس سره آغاز شد، سيدحسين، از افراد مهمي به شمار مي‌آمد كه اعلاميه‌ها، پيام‌ها و نوارهاي سخنراني امام رحمة الله عليه از طريق او، به مردم مي‌رسيد. او، در سخنراني‌هاي خود به شدت با رژيم منحوس پهلوي برخورد مي‌كرد، و مردم را به شركت در راهپيمايي و تظاهرات بر ضد رژيم ترغيب مي‌نمود. به همين خاطر چندين بار از طرف ساواك، مورد تعقيب قرار گرفت و تهديد شد. اما او، هيچ‌گاه از حمايت انقلاب اسلامي دست برنداشت. همواره با حضور خود در عرصه‌هاي مهم و حساس نهضت، ايفاي نقش كرد، و تا حاصل شدن پيروزي نهايي، از پاي ننشست و عشق به امام، انقلاب و اسلام همواره در وجودش نمايان بود. او، بعد از انقلاب در ارگان‌هاي انقلابي سخنراني داشت و در بعضي از شهرستان‌ها، امام جماعت بود. پس از آغاز جنگ تحميلي، سيدحسين، با همه‌ي شيفتگي كه به درس، بحث و تحصيل در حوزه داشت، عازم جبهه شد. او، اين موضوع را به خوبي درك كرده بود كه تا مرزهاي كشور امنيت نداشته نباشد و دست تجاوز بيگانگان از جنوب و غرب سرزمين اسلامي، براي هميشه ريشه‌كن نگردد، تعليم و تعلم چندان اهميتي ندارد. او، حضور در جبهه را يكي از واجبات مي‌دانست. افزون بر اين، فرزندان خود را براي اين امر تشويق مي‌كرد، و لباس رزم بر تن آنان مي‌پوشاند و علاقه ي فرزندان او هم براي حضور در جبهه بي‌تاثير نبود. هنگامي كه فرزندش؛ سيدمحمود، براي حضور در جبهه، برگه ي جبهه را براي امضا نزد پدر آورد، پدر برگه را امضا كرد و گفت: برو پسرم! تو را براي رضاي خدا به جبهه مي‌فرستم، و وقتي كه سيدمحمود، عازم جبهه شد، گفت: خدايا! اين قرباني را از من بپذير. او، حتي مقداري از حقوق اندك روحانيت را براي كمك به جبهه و خريدن كتاب، اختصاص داده بود. روحاني شهيد؛ حسيني جهانگيري، پس از سال‌ها مجاهدت و تبليغ معارف اسلامي، سرانجام در سرزمين وحي و حرم الهي، در جمعه‌ي سياه سال 1366، در حالي كه پيشاپيش زائران حرم الهي، نداي برائت از مشركين سر مي‌داد، مورد هجوم نيروهاي دژخيم سعودي كه به تحريك استكبار جهاني به صف راهپيمايان حمله مي‌كردند، قرار گرفت و در حالي كه از بانوان كاروان و ناموس سرزمين خود، حراست مي‌كرد، بر اثر اصابت گلوله‌ي سربازان سعودي، به شهادت رسيد.

سيدحسين، در وصيت‌نامه‌اش، مي‌نويسد: « اقرار دارد زبان و تمام اعضا و جوارح من، به يگانگي خداوند كه شريكي ندارد، و رسالت تمام اهل بيت او. وصيت مي‌كنم كه هيچ گاه خدا را فراموش نكنيد. در تمام حالات، رضايت خداوند را در نظر بگيريد. از دين اسلام و راه و روش خاندان ولايت و امامت اثني‌عشري، كوتاهي نكنيد، و از رهبري امام بزرگوار كه قلب تك‌تك ملت است، از نعمت رهبري اين بزرگوار شكرگزار باشيد.

پيكر مطهر روحاني شهيد؛ سيدحسين حسيني جهانگيري، در 24/4/1366، در بهشت رضا عليه السلام، به خاك سپرده شد.