حسين دهقان؛ تنها فرزند ذكور علي‌و طليعه يعقوبي، در ششم آذر سال 1343، درروستاي باغسياه شهرستان گناباد، متولد شد. حسين، دوران كودكي خود را در دامن مادري مهربان و صبور و در ميان خانواده‌اي مذهبي و متدين سپري كرد. او، دوران ابتدايي را در دبستان ضيايي شهرك بيلند، با موفقيت به پايان رساند. براي ادامه‌ي تحصيل، وارد مدرسه‌ي راهنمايي، در همان شهرك شد. سال سوم راهنمايي، ترك تحصيل كرد. او، مدتي در مغازه‌ي جوشكاري و حلب‌سازي مشغول به كار شد، تا بتواند به اقتصاد خانواده كمك كند. وي، به خاطر علاقه‌ي شديدي كه به اسلام و روحانيت داشت، پس از اتمام دوره ي راهنمايي وارد حوزه‌ي علميه‌ي امام رضا عليه السلام در گناباد شد، و در آن‌جا مشغول كسب معارف ديني گرديد. حسين دهقان، در هنگام اوج انقلاب اسلامي و تنفر از رژيم طاغوت، در تمامي مجالس افشاگري عليه شاه و راهپيمايي‌ها شركت مي‌كرد.

 تاریخ و محل ولادت: 1343/09/06   گناباد / روستای باغ سیاه

 تاریخ و محل شهادت: 1361/02/10       خرمشهر

 آغاز حیات جاودان: 17 سال و 5 ماه و 4 روز

 وضعیت تاهل: مجرد

 نام پدر: علی

 شغل پدر: کشاورز

 مذهب: شیعه

 تحصیلات کلاسیک: سوم راهنمائی

 تحصیلات حوزوی: مقدمات

 مسئولیت: رزمنده

 نحوه شهادت: اصابت ترکش به سر و کتف و شکم

 مزار مطهر: گناباد / زادگاهش

حسين دهقان؛ تنها فرزند ذكور علي‌و طليعه يعقوبي، در ششم آذر سال 1343، درروستاي باغسياه شهرستان گناباد، متولد شد. حسين، دوران كودكي خود را در دامن مادري مهربان و صبور و در ميان خانواده‌اي مذهبي و متدين سپري كرد. او، دوران ابتدايي را در دبستان ضيايي شهرك بيلند، با موفقيت به پايان رساند. براي ادامه‌ي تحصيل، وارد مدرسه‌ي راهنمايي، در همان شهرك شد. سال سوم راهنمايي، ترك تحصيل كرد. او، مدتي در مغازه‌ي جوشكاري و حلب‌سازي مشغول به كار شد، تا بتواند به اقتصاد خانواده كمك كند. وي، به خاطر علاقه‌ي شديدي كه به اسلام و روحانيت داشت، پس از اتمام دوره ي راهنمايي وارد حوزه‌ي علميه‌ي امام رضا عليه السلام در گناباد شد، و در آن‌جا مشغول كسب معارف ديني گرديد. حسين دهقان، در هنگام اوج انقلاب اسلامي و تنفر از رژيم طاغوت، در تمامي مجالس افشاگري عليه شاه و راهپيمايي‌ها شركت مي‌كرد. طلبه‌ي شهيد؛ حسين دهقان، به خاطر نوشتن شعار مرگ بر شاه بر درِ مسجد، مورد تعقيب قرار گرفت و در يكي از شب‌ها كه از دوره‌ي قرآن بر‌مي‌گشت مورد هجوم شديد عمال رژيم پهلوي قرار گرفت. حسين، با اين كه تازه به سن تكليف رسيده بود، اما در انجام فرايض ديني كوتاهي نمي‌كرد و به ديگران نيز نماز اول وقت را توصيه مي‌كرد. او، با ياد و ذكر خدا به آرامش مي‌رسيد. هر صبح به تلاوت قرآن مي‌پرداخت. شهيد؛ دهقان، در مراسم مذهبي شركت مي‌كرد. شب‌هاي جمعه، دعاي كميل و صبح‌هاي جمعه، دعاي ندبه مي‌خواند. حسين، جواني كم سن و سال بود، اما قلبي بزرگ و سرشار از ايمان و محبت داشت. از اخلاق حسنه‌ برخوردار بود. با معرفت بود به همين جهت دوستان زيادي داشت. روحاني شهيد؛ حسين دهقان، صبور، مهربان و دلسوز بود. او، در كارهاي گروهي از هيچ كاري فروگذار نمي‌كرد، مشاركت داشت و از اين همياري خوشحال مي‌شد. آقاي حسن قاسمي؛ دوست شهيد، مي‌گويد: « در كارها با ديگران مشورت مي‌كرد. در كارهاي اجتماعي، شركت داشت. به عنوان سرگروه، گروه همخواني و تواشيح قرآن را در حوزه تشكيل داد.» در برابر مشكلات و ناملايمات زندگي، صبور و با استقامت بود. بعد از شهادت يكي از سرداران همشهري‌اش (به نام شهيد باصري)، براي رفتن به جبهه مصمم تر‌ شد. 2 ماه دوران آموزشي نظامي سخت و طاقت‌فرسا را در بجنورد سپري كرد و خود را براي رفتن به جبهه‌هاي حق عليه باطل آماده ساخت. آقاي حسين صداقت؛ همرزم شهيد، مي‌گويد: « زماني كه دوران آموزشي در پادگان بوديم، فصل زمستان بود و هوا به شدت سرد. برف مي‌باريد. با وجود هواي سرد، حسين دهقان، قبل از اذان صبح بيدار مي‌شد، و در آسايشگاه، اذان مي‌گفت و بچه‌ها را براي نماز صبح بيدار مي‌كرد. رضايت پدر و مادر و ديگر افراد خانواده را در هر مورد، مخصوصاً رفتن به جبهه، مد نظر داشت. او دلش نمي‌خواست كسي از او دلخور و ناراضي باشد. ‌در ميان مردم، محبوبيت خاصي داشت. بزرگترين آرزويش رضايت پروردگار، پدر و مادر و شهادت در راه خدا بود. حسين، شجاعت و شهامت را از رهبران راستين مكتب اسلام، همچون فرزند رشيد امام حسين عليه السلام؛ علي‌اكبر نوجوان، آموخته بود، كه در عين نوجواني به جبهه‌هاي حق عليه باطل شتافت. هر خطري را به جان خريد. از جوانمردي و غيرت او همان بس كه در اوج نوجواني با روحيه‌ي مردانگي و ايثار، با رفتن به جبهه، دين خود را نسبت به اسلام و شهدا ادا كرد. حسين دهقان، در تاريخ2/2/1361، به جبهه رفت. رزمنده‌ي تيپ 21 امام رضا عليه السلام، گردان يا حسين عليه السلام و گروهان نيروي رزمي و تك‌تيرانداز بود. آقاي حسين صداقت؛ همرزمش، در مورد نحوه‌ي شهادت حسين دهقان، چنين مي‌گويد: « شب عمليات بيت‌المقدس بود و ما از اهواز به سوي كرخه رفتيم. شب‌هاي آزادسازي خرمشهر بود. ما در كرخه‌ي نور مستقر شديم. حدوداً 4تا5 روز سرسختانه به همراه رزمندگان مبارزه كرديم. عراقي‌ها منطقه را محاصره كرده بودند. ما بدون آب و غذا در محاصره‌ي عراقي‌ها بوديم. هر لحظه امكان اسارت وجود داشت. تمامي مدارك شناسايي خود را از بين برديم، حتي لباس‌ها و وسايل اضافي خود را دور انداختيم. پشت سرمان ميدان مين بود. پل ارتباطي را هم عراقي‌ها زده بودند و عراقي‌ها، همچنان بر سرما آتش مي‌ريختند. به جز توكل و تسليم به اراده‌ي پروردگار، چاره‌اي نداشتيم. براي رهايي از اين مخمصه، به طرف كانال رفتيم كه خود به كانال ديگري منتهي مي‌شد. در حين جابجايي بين كانال‌ها در تنگه‌ي چزابه، حسين دهقان تير خورد. يكي به كتف و ديگري به شكم او اصابت كرد. به هر سختي كه بود او را به طرف كانال برديم، اما رژيم غاصب و مزدوران عراقي، با بمب‌هاي خوشه‌اي تمامي اجساد شهدا را بمباران و آن‌ها را سوزاندند. حسين دهقان نيز، در ميان اين شهيدان بود.» سرانجام، حسين دهقان، در تاريخ 10/2/61، در عمليات بيت‌المقدس، در تنگه‌ي چزابه، به علت اصابت تركش به كتف و شكم و در اثر بمب خوشه‌اي، به شهادت رسيد.

روحاني شهيد؛ حسين دهقان، در وصيت‌نامه‌اش، چنين مي‌نويسد: « نمازتان را اول وقت بخوانيد. از راه و خط امام پيروي كنيد. از كمك‌هاي مالي و جاني به جبهه‌ها كوتاهي نكنيد. جبهه‌هاي جنگ را خالي نگذاريد، تا پيروزي نهايي اسلام بر كفر و استكبار جهاني.»

يكر پاك روحاني شهيد؛ حسين دهقان، پس از تشييع، در «بهشت عباس»، در باغسيا؛ محل تولدش، در گناباد به خاك سپرده شد.