محمود موحّدي‌راد؛ فرزند حشمت‌الله و گل نساء، در روز اول فروردين ماه سال 1341 در شهرستان مشهد متولد شد. با رسيدن به سن تحصيل به مدرسه رفت. تحصيلاتش را تا سال دوم كارشناسي حقوق ادامه داد و پس از آن تحصيل در حوزه ي علميه را برگزيد. با شروع انقلاب در راهپيمايي‌ها و تظاهرات هاعليه رژيم شركت مي‌كرد. پس از انقلاب وارد بسيج شد، و در راه‌اندازي كلاس‌هاي بسيج نقش به سزايي داشت.

 تاریخ و محل ولادت: ۱۳۴۳/۱۰/01       مشهد مقدس

 تاریخ و محل شهادت: ۱۳۶۵/۰۱/۱۱          آبادان

 آغاز حیات جاودان: ۲۴ سال

 وضعیت تاهل: متاهل

 نام پدر: حشمت الله

 شغل پدر: کارگر

 مذهب: شیعه

 تحصیلات کلاسیک: دانشجوی سال دوم کارشناسی رشته حقوق

 تحصیلات حوزوی: سطح ۲

 مسئولیت: نیروی رزمی

 نحوه شهادت: جاویدالاثر

 مزار مطهر: جاویدالاثر

 محمود موحّدي‌راد؛ فرزند حشمت‌الله و گل نساء، در روز اول فروردين ماه سال 1341 در شهرستان مشهد متولد شد. با رسيدن به سن تحصيل به مدرسه رفت. تحصيلاتش را تا سال دوم كارشناسي حقوق ادامه داد و پس از آن تحصيل در حوزه ي علميه را برگزيد. با شروع انقلاب در راهپيمايي‌ها و تظاهرات هاعليه رژيم شركت مي‌كرد. پس از انقلاب وارد بسيج شد، و در راه‌اندازي كلاس‌هاي بسيج نقش به سزايي داشت.3 در تاريخ 1360/12/29 به عضويت رسمي سپاه درآمد و از اين طريق به جبهه رفت.

 روحاني شهيد؛ محمود موحدي‌راد، به خاطر اجراي سنت پيامبر، با خانم اشرف اعتماد گلستاني، ازدواج كرد. يك دختر و يك پسر از آن بزرگوار به يادگار مانده است. روحاني شهيد؛ محمود موحّدي‌راد، در جبهه و در قسمت اطلاعات، فعاليت داشت. از برگزار كنندگان كلاس‌هاي اخلاق براي بسيجيان گردان بود. هميشه ديگران را به گوش دادن فرمان امام و پر كردن جبهه‌ها سفارش مي‌كرد.

 سرانجام، در تاريخ 1365/01/11 در محل سلمانيه ي آبادان، عمليات والفجر9 ، به شهادت رسيد.

 شهيد؛ محمود موحدي‌راد، در وصيتنامه‌اش مي‌نويسد: « ...خدا نكند بهانه‌ي درس و علم و نياز مملكت، موجب سنگين شدن ما شود، و به اين عذر جبهه‌ها و سنگرها را خالي كنيم و حفظ اسلام را كه از نماز هم واجب تر است، فراموش كنيم. شما، به هر كه و هر چه احسان كنيد، مطيع و بنده و دوستدار شما مي‌گردد الا نفس. اگر موافق ميل او رفتار كنيد، شما را مطيع خود خواهد كرد. عزيزانم! استقامت را پيشه كنيد، امروز اسلام به همت شما و خون دل خوردن شما احتياج دارد. بدانيد كه من عاشقانه و با عشق به حسين مظلوم به جبهه رفته‌ام، چون كه دلتنگ ديدار حسين هستم...»