تاریخ و محل ولادت: ۱۳۴۴/۰۱/۱۴     کاشمر / روستای کوشه

 تاریخ و محل شهادت: ۱۳۶۳/۱۲/۲۴          جزیره مجنون

 آغاز حیات جاودان: ۱۹ سال و ۱۱ ماه و ۱۰ روز

 وضعیت تاهل: متاهل

 نام پدر: کریم

 شغل پدر: باغبان

 مذهب: شیعه

 تحصیلات کلاسیک: پنجم ابتدایی

 تحصیلات حوزوی: سطح ۱

 مسئولیت: نیروی تدارکات

 نحوه شهادت: اصابت ترکش به قلب

 مزار مطهر: کاشمر / روستای زادگاهش

روحانی شهید محمد نیک نژاد فرزند کریم در تاریخ ۱۳۴۴/۱/۱۴در روستای کوشه کوهسن کاشمر متولد شد. تحصیلات دوره ابتدائی را در زادگاهت گذراند، سپس وارد حوزه علمیه گردید تا بتواند با کسب علم روحانیت به اسلام و مسلمین خدمت نماید و مدت ۳ سال در این لباس مقد سر به مبارزه بر علیه طاغوت پرداخت و بالاخره همگام با است قهرمان به ندای رهبر انقلاب لبیک گفته و نقش بسزائی در پیشبرد و برگزاری تظاهرات و پخش اعلامیه، خواندن مقاله و . داشت و بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران در تاریخ ۲۲ بهمن ۵۷ در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی فعالیت داشت و در سال ۱۳۵۸ به فرمان امام است پاسخ گفته و به عضویت بسیج سپاه پاسداران درآمد و در سال ۵۹ با شروع جنگ تحمیلی عازم جبهه ها گردید و در عملیات پیروزمندانه شکستن حصر آبادان شرکت داشت و سپس همراه با سایر برادران از جمله پسر عمویش علی علیپور اباس خون و شهادت ( لباس مقدس پاسداری ) را بتن کرد هو مجددا عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل گردید و مدت یکسال در کردستان علیه گروهکهای الحادی مبارزه کرد . شهید محمد نیک نژاد در مرداد ۶۲ ازدواج کرد ولی این ازدواج و تشکیل خانواده او را از هدف اصیلی که همانا مبارزه بود با زنداشت . لذا پس از چندی عازم منطقه گردید و در عملیاتهای مختلف از جمله عملیات پیروزمندانه خیبر شرکت نمود که در این عملیات عموزش پاسدار علی علیپور مفقود الاثر گردید و برای رسانیدن پیام خون همسنگرش به مودان برگشت که ثمره این پیام عازم شدن عده از یادی از جمله بستگانش به جبهه های نبرد گشته که در نتیجه در عطیات میمک عمویش حسین نیک نژاد به شهادت رسید . رسالت پیام خون این دو شهید را وی بر عهده گرفت و او را در راه مبارزه و آگاهی دادن به مردم به خصوص قشر جوان مصمم تر نمود تا آنجا که مبارزه -تبلیغاتی او را قانع نکرد و برای پر کردن سنگر آن دو شهید در بهمن ماه ۶۳ عازم جبهه گردید .

اینجانب محمد شهرت نیک نژاد فرزند کریم شماره شناسنامه ۶ متولد ۱۳۴۴ صادره از کاشمر کوه سرخ بنام الله پاسدار حرمت خون شهداء وصیت نامه ذیل را در تاریخ ۶۳/۱۲/۱۱ روز شنبه ساعت ۱۰/۱۵ بامداد در سایت ۴ محل گذرگاه لب تشنگان شهادت مینویسم. از خداوند تبارک و تعالی این انتظار را دارم که شهادت این حقیر سر تا پا گناه این بنده عاصیش مورد قبول افتد. « بسم رب الشهداء و الصديقين ، با درود و سلام درود گرم ما به امام زمان (ع) و نایب بر حقش و درود سلام به شما امت شهید پرور ایران خداوندا تو خود می دانی که جوانم و با هزار آرمان و آرزو دنیا را ترک گفته و به سوی تو شنابم پروردگارا تو خود می دانی که بخاطر خاک نمی جنگم زیرا ایران اینقدر وسعت دارد که من زندگی کنم، پس بخاطر اسلام است. بارالها تو خود فرمودی در قرآن کریم صد بار گر صد بار توبه شکستی باز آی باز آی هر آنچه هستی باز آی در این لحظه که دارم به آخر عمرم نزدیک میشوم و راه شهادت را با تمام مصایب به جان خریده ام. پس قبول کن که این توبه مرا بپذیری اما ای امت شهید پرور و حزب .... پیام خون هر شهید این است که راه امام عزیزمان را ادامه دهید. مبادا راه این امام را ادامه ندهید چون این امام نایب امام زمان (ع) ا پشتیبان ولایت فقیه باشید جنگ را سرلوحه کارهای خود قرار دهید. و اما ای استکبار جهانی بدانید که مکر شما و حیله شما در برابر مکر الهی عجز است و ای منافقین کوردلان که هنوز حاضر نیستید قبول کنید جمهوری اسلامی را بدانید مثل اول شما شکست خورده هستید. امام حسین (ع) سرور شهیدان که خون جبهه های حق علیه باطل از صحنه کربلای ۷۲ یار شهید او میخروشد و در مورد منافقین چنین فرموده وان لم يكن لكم دين .... فكونوا احراراً في دنياكم .. اگر لا اقل دین ندارید آزاده باشید.. وصیت میکنم به شما ای خانواده ام که شب اول قبر قرآن را بر سر قبر من بگذارید که من از شب اول قبر خوف عجیبی دارم و قبر مرا در کنار مزار عمویم قرار دهید و پدرم و عموهایم و محمد علی پور قبر مرا تشریفات قایل نشوید یک قبر ساده با نصب آلومینیوم ، فقط عکس مرا بر سر مزارم بزنید، دیگر چیزی نمی خواهد. پدرم مادرم و همسرم از شما می خواهم که گریه زیاد برای من نکنید چون خودم عاشق این راه بودم و شما خانواده ام و عموهایم و محمد علی عمه عزیزم را به صبر و استقامت دعوت میکنم و از همه دوستان آشنایان میخواهم که مرا مورد عفو خود قرار دهند. همسرم اگر فرزندی داشتم پسر بود به یاد عموی عزیزم حسین اسم گذاری نمایید و اگر دختر بود بیاد دختر مظلوم امام حسین (ع) رقیه نام گذاری نمایید و اما پیامی دارم به مادرم مادرم ناراحت مباش که فرزندت در راه اسلام و قرآن کشته شده است. پدر و مادرم عموهایم و همسرم شما را در آخر وصیت نامه به صبر و استقامت دعوت می کنم. چند قطعه شعر برای توای مادرم ای پدرم به نام نامی خلاق داور پس از حمد حق و وصف پیغمبر وصیت میکنم در قالب شعر بماند یادگار از من به دختر کنون از هستی خود دست شسته بسوی حق روان گردیده با سرروانم سوی جبهه تا بجنگم علیه دشمنان سنگر به سنگر اگر فیض شهادت شد نصیبم حلالم کن حلال ای جان مادر نمی گویم مکن گریه برایم که لیلا گریه کرد از داغ اکبر ولی استقامت پیشه سازی بود نزد خدا از گریه بهتر اگر من چون حسین از جان گذشتم گر از داغ پدر پشت تو بشکست خدا پشت و پناهت تا به محشر به جایم در سپاه پاسداران تو را هم را با ؟؟؟ ای برادر کنار تربت دیگر شهیدان زمن بر خاک بسپارید پیکر ؟؟؟ دیگر عرضی ندارم جز صبر و استقامت خدا حافظ دیدار ما و شماها در روز محشر. خدا حافظ ارادتمند محمد نیک نژاد...